Χρόνια Λεμφογενής Λευχαιμια

ΛΕΜΦΑΔΕΝΕΣ ΨΗΛΑΦΗΤΟΙ – ΣΥΡΡΕΟΝΤΕΣ – ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΗΜΕΙΑ – ΛΕΜΦΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗ

Β-κυττάρων χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία ( Β-CLL ), επίσης γνωστή ως χρόνια λεμφοειδή λευχαιμία (CLL), είναι ο πιο κοινός τύπος λευχαιμίας και ειδικότερα σε ηλικίες άνω των 60 ετών.

Η υποψία της Β-ΧΛΛ τίθεται κυρίως από την λεμφοκυττάρωση σε μία  μέτρηση γενικής αίματος (CBC) δοκιμής. Αυτό είναι συχνά ένα τυχαίο εύρημα σε μια επίσκεψη ρουτίνας γιατρού. Τις περισσότερες φορές ο αριθμός των λεμφοκυττάρων είναι μεγαλύτερος από 4000 κύτταρα ανά μικρολίτρο (μΐ) του αίματος, αλλά μπορεί να είναι και  πολύ υψηλότερο. Η παρουσία λεμφοκυττάρωσης σε ένα ηλικιωμένο άτομο θα πρέπει να μας  δραστριοποιήσει όσο αφορά τις επόμενες εξετσεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι διαγιγνώσκονται χωρίς συμπτώματα ως αποτέλεσμα μιας συνηθισμένης εξέτασης αίματος που αποδίδει  ένα υψηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, οπότε και λεμφοκυττάρων. Λιγότερο συχνά, μπορεί να παρουσιασθεί ΧΛΛ  με διογκωμένους λεμφαδένες, χωρίς  υψηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων ή χωρίς ένδειξη της νόσου στο αίμα. Σε ορισμένα άτομα η ασθένεια έρχεται στο φως μόνο εφόσον  τα νεοπλασματικά κύτταρα καταλάβουν  τον μυελό των οστών με αποτέλεσμα την αναιμία αλλά και μ εγάλη κόπωση και  αδυναμία.

Πλήρης κλινικοεργαστηριακός έλεγχος με καταγραφή των ψηλαφητών λεμφαδένων ,αλλά και απεικονίση τους με αξονική τομογραφία ή υπερηχογραφικό έλεγχο αποτελούν το πρώτο βήμα σταδιοποίησης της νόσου. Η διενέργεια επιχρίσματος περιφερικού αίματος με ανάδειξη μικρών ώριμων λεμφοκυττάρων και πυρηνικών σκιών οδηγεί σε περαιτέρω πλέον εξειδικευμένων εξετάσεων όπως ανοσοφαινότυπος περιφερικού αίματος με ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιώντας κυτταρομετρία ροής ,που καθορίζει και την αιτιολογία της νόσου. Στην συέχεια  η πρόγνωση της νόσου αλλά και η ανάλογη θεραπεία μπορεί να καθοριστούν με πολύ νεότερες τεχνικές και μεθόδους όπως μεταλλάξεις βαρεών αλύσεων, FISH φθορισμός, καρυότυπος.

Η  θεραπεία εστιάζεται στον έλεγχο της ασθένειας και των συμπτωμάτων της και όχι σε μια ολοκληρωτική θεραπεία. Η ΧΛΛ αντιμετωπίζεται με χημειοθεραπεία , ακτινοθεραπεία , βιολογική θεραπεία , ή μεταμόσχευση μυελού των οστών . Πολλοί νέοι παράγοντες φαρμακευτικοί παράγοντες , π.χ φλουνταραμπίνη, σε συνδυασμό με την πάντα χρήσιμη κορτιζονοθεραπεία μπορούν να δώσουν θεαματικές θεραπευτικές απαντήσεις.