Έλλειψη Βιταμίνης Β12 και Αναιμία

Διάγνωση, αιτιολογία και θεραπεία

Η βιταμίνη Β12 ή αλλιώς κοβαλαμίνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση του DNA. Η έλλειψή της μπορεί να οδηγήσει σε ένα ευρύ φάσμα αιματολογικών αλλά και νευρολογικών και ψυχιατρικών διαταραχών οι οποίες συχνά είναι αναστρέψιμες μετά από την σωστή διάγνωση και  θεραπεία. Η αληθής επίπτωση αυτής της έλλειψης στον γενικό πληθυσμό είναι άγνωστη, φαίνεται όμως  ότι αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας.

ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ Β-12

Αιματολογικές

  • Μεγαλοβλαστική αναιμία
  • Πανκυτταροπενία (λευκοπενία, θρομβοπενία)

Νευρολογικές

  • Παραισθησίες
  • Περιφερική νευροπάθεια

Ψυχιατρικές

  • Ευερεθιστότητα, αλλαγή προσωπικότητας
  • Ήπια αμνησία έως έκπτωση γνωστικών λειτουργιών
  • Κατάθλιψη
  • Ψύχωση

Καρδιαγγειακές

  • Πιθανώς αυξημένος κίνδυνος εμφράγματος μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου

Διάγνωση της έλλειψης της βιταμίνης Β12

Η διάγνωση της έλλειψης σε βιταμίνηΒ12 βασίσθηκε  στη μέτρηση της στον ορό, με όριο την τιμή των 200 pg/mL, πάντοτεσε συνάρτηση με την κλινική συμπτωματολογία. Ωστόσο, υπάρχουν μελέτες που επισημαίνουν ότι οι υπερήλικες ασθενείς
τείνουν να παρουσιάζουν συμπτωματολογία ακόμα και με υψηλότερες στάθμες Β12.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΕΛΛΕΙΨΕΩΣ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Β12
Θρέψη

  • Ανεπαρκής πρόσληψη (π.χ. οι αλκοολικοί,οι ηλικιωμένοι, χορτοφάγοι)

Σύνδρομα δυσαπορρόφησης

  • Δυσαπορρόφηση B12 λόγω δέσμευσης σε τροφές
  • Παρατεταμένη χρήση φαρμάκων
  • Έλλειψη ενδογενούς παράγοντα ( κακοήθης αναιμία,ατροφική γαστρίτιδα, μετά από γαστρεκτομή)

Άλλα γαστρεντερικά αίτια

  • Ειλεϊκή δυσαπορρόφηση
  • Εντερίτιδα (νόσος του Crohn)
  • Εκτομή ειλεού

Μη αποτελεσματική μεταφορά

  • Ανεπάρκεια Τρανσκοβαλαμίνης ΙΙ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η κλασική θεραπευτική επιλογή είναι η ενδομυϊκή χορήγηση Β12.
Οδός χορήγησης, Αρχική Δόση και Δόση Συντήρησης

  • Per os, από του στόματος: 1.000 έως 2.000 mg ημερησίως για μία με δύο εβδομάδες.
  • 1.000 mg ημερησίως τουλάχιστον τρείς φορές την εβδομάδα εφ’όρου ζωής.
  • Ενδομυϊκά : 100 έως 1.000 mg καθημερινά ή κάθε δύο ημέρες για μία με δύο εβδομάδες και στην συνέχεια 100 έως 1.000 mg κάθε έναν έως τρεις μήνες
Share: