Απότομες Μελανιές Στο Σώμα Σας;

Που Μπορεί Να Οφείλονται;

Όταν, χωρίς λόγο παρατηρήσουμε στο σώμα μας μελανιές, αυτόματες δηλαδή πετέχειες ή και εκχυμώσεις, πρέπει να σκεφτούμε πόσο συχνά επαναλαμβάνετε αυτό το φαινόμενο ή αν είναι η πρώτη φορά, αν είναι επανλαμβανόμενη σε μικρό χρονικό διάστημα η εμφάνισή τους.

Ο χαμηλός αριθμός των αιμοπεταλίων, η κακή ποιότητα αυτών αλλά και τα ευπαθή αγγεία αποτελούν τις πρώτες και κυριότερες αιτίες δημιουργίας αυτών των εκχυμώσεων. O παθολογικός μηχανισμός της πήξης και οι παράγοντες της είναι μία ακόμη συνηθισμένη αιτία.
Η συνηθέστερη αιτία είναι ο χαμηλός αριθμός των αιμοπεταλίων, με τιμή συνήθως <100.000/μl, και φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων >150 – 450.000/μl.

Η θρομβοπενία μπορεί να είναι ιδιοπαθής ή δευτεροπαθής αντιδραστική. Επίσης μπορούμε να την χωρίσουμε σε κεντρική, η οποία οφείλεται είτε σε ανεπιτυχή παραγωγή, είτε σε κατάληψη του μυελού των οστών, αλλά και σε περιφερειακή, η οποία με την σειρά της μπορεί να οφείλεται είτε σε α)αυξημένη καταστροφή των αιμοπεταλίων από μηχανικά αίτια είτε σε β)καταστροφή των αιμοπεταλίων από ανοσολογικά αίτια, είτε σε γ) λήψη χημικών ουσιών, δηλαδή φαρμάκων, είτε σε δ)βλάβη της κατανομής των αιμοπεταλίων.

Αυξημένη καταστροφή μπορεί να έχουμε από νοσήματα όπως διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, θρομβωτική θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα, ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο. Αυξημένη καταστροφή συμβαίνει στην ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, στην ρευματοειδή αρθρίτιδα, στον ερυθηματώδη λύκο, στην αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, στην χρήση ηπαρίνης. Χημικές ουσίες όπως οι βαφές των μαλλιών αλλά και πολλά φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν πτώση των αιμοπεταλίων, όπως επίσης και έλλειψη βιταμινών όπως η βιταμίνη Β12. Ο υπερσπληνισμός αλλά και η μαζική μετάγγιση αίματος μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στην κατανομή των αιμοπεταλίων.

Εφόσον λοιπόν ο ιατρός σας αποκλείσει τις παραπάνω αιτίες ή δεν υφίσταται υποκείμενο νόσημα η προσεκτική αναζήτηση διογκωμένων λεμφαδένων με διενέργεια αξονικής τομογραφίας είναι:
Οι παράγοντες της πήξεως και ειδικότερα ο παράγοντας 7, FVII, ο παράγοντας 8 ,FVIII, ο παράγοντας 9 ,FVIX ,και ο παράγοντας 13, FXIII, είναι πολύ απαραίτητοι στον καθορισμό της λειτουργίας της πήξεως μαζί με τον χρόνο προθρομβίνης και χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης.

Η θεραπεία για την αντιμετώπιση της θρομβοπενίας εξαρτάται άμεσα από το αίτιο και τα φάρμακα που συνήθως δίνονται εμπίπτουν στις εξής κατηγορίες: κορτικοστεροειδή και ανοσοσφαιρίνες, άλλα ανοσοκατασταλτικά, σπληνεκτομή, μετάγγιση αιμοπεταλίων, ή και πολύ νεότερες θεραπείες  με μικρά δραστικά μόρια που δρουν ως αγωνιστές του υποδοχέα της γ-mpl (TpoR), η οποία είναι ο φυσιολογικός στόχος της θρομβοποιητίνης, δηλαδή της ορμόνης που διεγείρει την παραγωγή νέων αιμοπεταλίων.

H  θεραπεία του μηχανισμού της πήξεως  και των παραγόντων της είναι εξατομικευένη σε κάθε περίπτωση.